【SMM Analysis】หลังจากเหตุเพลิงไหม้ที่กรีนบุชเชส CGP3: เหมืองลิเธียมของออสเตรเลียกำหนดวงจรราคาลิเธียมอย่างไร

เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่โรงงานผลิตเกรดเคมี 3 หรือ CGP3 ณ แหล่งปฏิบัติการลิเทียมกรีนบุชเชส เพลิงถูกควบคุมได้อย่างรวดเร็ว ไม่มีรายงานผู้บาดเจ็บ และ CGP1 กับ CGP2 ยังคงดำเนินการตามปกติ ในวันถัดมา IGO ยืนยันว่าประมาณการผลิตลิเทียมสปอดูมีนเข้มข้นสำหรับปีงบประมาณ 2026 ที่ระดับ 1.375–1.425 ล้านตัน ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง โรงงานผลิตเกรดเคมี 4 หรือ CGP4 มีกำหนดเริ่มก่อสร้างในปี 2027

เมื่อมองแยกส่วน เหตุการณ์นี้ถือเป็นอุบัติเหตุจากการดำเนินงานที่ควบคุมได้ดี อย่างไรก็ตาม สถานที่ที่เกิดเพลิงไหม้นั้นสมควรได้รับการพิจารณาอย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น

CGP3 ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของฐานการผลิตเดิมของกรีนบุชเชส แต่เป็นอุปทานส่วนเพิ่มที่กำลังเร่งกำลังการผลิต ณ จุดซ้ายสุดของเส้นต้นทุนลิเทียมโลก โครงการนี้เกี่ยวข้องกับการลงทุนประมาณ 880 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย และได้รับการออกแบบให้เพิ่มกำลังการผลิตลิเทียมสปอดูมีนเข้มข้นประมาณ 500,000 ตันต่อปี แร่ก้อนแรกถูกป้อนเข้าสู่โรงงานในเดือนธันวาคม 2025 และเดิมคาดว่าโรงงานจะเดินเครื่องเต็มกำลังการผลิตประมาณกลางปี 2026

ขณะนี้การประเมินความเสียหายยังคงดำเนินอยู่ ยังไม่มีการระบุปริมาณทั้งค่าซ่อมแซมหรือระยะเวลาการฟื้นฟู ดังนั้น ข้อเท็จจริงที่ว่าประมาณการผลิตยังคงไม่เปลี่ยนแปลง จึงควรเข้าใจว่าเป็นการประเมินเบื้องต้นมากกว่าข้อสรุปที่แน่ชัด

คำถามสำคัญไม่ใช่การที่ IGO ได้ปรับลดประมาณการผลิตรายปีในทันทีหรือไม่ แต่อยู่ที่ว่ากำหนดการเร่งกำลังการผลิตของ CGP3 จะล่าช้าออกไปหรือไม่

ตลาดควรกังวลหรือไม่ เมื่อสายการผลิตส่วนเพิ่ม ณ เหมืองลิเทียมที่มีต้นทุนต่ำที่สุดในโลกประสบกับเหตุขัดข้องในการดำเนินงาน?

เพื่อตอบคำถามนี้ การตรวจสอบบทบาทของเหมืองลิเทียมในออสเตรเลียต่อกลไกราคาลิเทียมโดยรวมจะเป็นประโยชน์

หมายเหตุเกี่ยวกับกำหนดการเร่งกำลังการผลิต CGP3:ในการบรรยายสรุปผลประกอบการไตรมาสที่สองของปีงบประมาณ 2026 ของ IGO ในช่วงปลายเดือนมกราคม 2026 ฝ่ายบริหารระบุว่า CGP3 ได้รับแร่ก้อนแรกในเดือนธันวาคม 2025 และจะใช้เวลาประมาณห้าเดือนในการเร่งกำลังการผลิตจนเต็ม บันทึกการประชุมภาคภาษาอังกฤษบางฉบับบันทึกว่าฝ่ายบริหารกล่าวถึงการแล้วเสร็จ "ภายในสิ้นปีปฏิทิน" อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากช่วงเวลาการป้อนแร่ก้อนแรก ระยะเวลาเร่งกำลังการผลิตห้าเดือนจะหมายถึงการแล้วเสร็จประมาณกลางปี 2026 ซึ่งเป็นก่อนสิ้นปีงบประมาณ 2026 ของออสเตรเลีย ซึ่งสอดคล้องกับคำแนะนำก่อนหน้าของบริษัทด้วย ดังนั้นบันทึกการประชุมอาจตั้งใจจะสื่อว่า "ภายในสิ้นปีงบประมาณ" บทความนี้ใช้สมมติฐานการเร่งกำลังการผลิตกลางปี 2026 จังหวะเวลามีความเกี่ยวข้องเนื่องจากเหตุเพลิงไหม้ในวันที่ 9 มิถุนายนเกิดขึ้นเพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่การเร่งกำลังการผลิตจะแล้วเสร็จตามที่คาดไว้เดิม ผลกระทบที่แท้จริงน่าจะชัดเจนขึ้นในรายงานไตรมาสที่สี่ของ IGO ซึ่งคาดว่าจะออกในปลายเดือนกรกฎาคม

กรีนบุชเชส: จุดอ้างอิง ณ จุดต่ำสุดของเส้นต้นทุน

ข้อได้เปรียบที่สำคัญที่สุดของกรีนบุชเชสเริ่มต้นจากเกรดสินแร่

นับเป็นหนึ่งในเหมืองลิเทียมชนิดหินแข็งที่ใหญ่ที่สุดและมีเกรดสูงสุดในโลกซึ่งกำลังดำเนินการผลิตอยู่ เกรดสินแร่ของที่นี่สูงกว่าค่าเฉลี่ยอุตสาหกรรมประมาณสองเท่า สำหรับการดำเนินงานสปอดูมีน เกรดส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพการแปรรูป ในการผลิตหัวแร่เกรด SC6 หนึ่งตัน กรีนบุชเชสต้องแปรรูปสินแร่ในปริมาณที่น้อยกว่าเหมืองทั่วไปอย่างมาก สิ่งนี้ให้ความได้เปรียบเชิงโครงสร้างในด้านการทำเหมือง การแต่งแร่ การใช้พลังงาน และการจัดการหางแร่

กรีนบุชเชสยังได้รับประโยชน์จากขนาดการผลิต ปัจจุบันการดำเนินงานมีโรงงานแปรรูปหลายแห่ง โดยมีกำลังการแปรรูปสินแร่รวมตามที่ระบุประมาณ 6.5 ล้านตันต่อปี และกำลังการผลิตลิเทียมสปอดูมีนเข้มข้นสูงสุดประมาณ 1.5 ล้านตันต่อปี เมื่อ CGP3 เร่งกำลังการผลิตเสร็จสิ้น เหมืองจะเพิ่มกำลังการผลิตหัวแร่เข้มข้นอีก 500,000 ตันต่อปี ด้วยอายุของเหมืองที่ขยายไปจนถึงปี 2045 กรีนบุชเชสจึงผสมผสานต้นทุนที่ต่ำเข้ากับศักยภาพอุปทานระยะยาว

นี่อธิบายถึงความยืดหยุ่นของเหมืองในช่วงที่ราคาลิเทียมตกต่ำ

ระหว่างปี 2024 และ 2025 ราคาลิเทียมปรับตัวลดลงอย่างรวดเร็ว เหมืองในออสเตรเลียที่มีต้นทุนสูงกว่าและโครงการเลพิโดไลต์ในจีนจำนวนหนึ่งต้องเผชิญกับการลดกำลังการผลิตหรือการปิดดำเนินการชั่วคราว อย่างไรก็ตาม กรีนบุชเชสยังคงรักษาความสามารถในการทำกำไรที่ค่อนข้างแข็งแกร่งและเดินหน้าขยาย CGP3 ต่อไป

กรีนบุชเชสไม่ได้เป็นตัวแทนของต้นทุนเฉลี่ยของอุตสาหกรรม แต่เป็นตัวแทนของจุดที่มีความสามารถในการแข่งขันสูงที่สุดของเส้นต้นทุนลิเทียมชนิดหินแข็งทั่วโลก

ด้วยเหตุผลดังกล่าว กรีนบุชเชสจึงเป็นที่เข้าใจได้ดีกว่าในฐานะจุดอ้างอิงสำหรับจุดต่ำสุดของวัฏจักร เมื่อราคาลิเทียมลดลง อุปทานที่มีต้นทุนสูงกว่าจะออกจากตลาดก่อน ในขณะที่สินทรัพย์ต้นทุนต่ำยังคงดำเนินการอยู่ ยิ่งราคาเคลื่อนเข้าใกล้ช่วงต้นทุนของกรีนบุชเชสมากเท่าใด ผู้ผลิตส่วนเพิ่มที่ยังคงสามารถดำเนินการได้ตามปกติก็จะยิ่งน้อยลง และกระบวนการล้างอุปทานก็จะยิ่งก้าวหน้ามากขึ้นเท่านั้น

นี่ไม่ได้หมายความว่าราคาลิเทียมจะไม่สามารถลดลงต่ำกว่าระดับต้นทุนของกรีนบุชเชสได้ ในระยะสั้น แรงกดดันด้านสินค้าคงคลัง สภาพคล่อง และความเชื่อมั่นของตลาด สามารถกดดันให้ราคาต่ำกว่าระดับต้นทุนที่บ่งชี้โดยเส้นอุปทานส่วนเพิ่มได้ กรีนบุชเชสไม่ใช่ระดับราคาต่ำสุดสัมบูรณ์ ความสำคัญของมันอยู่ที่การเป็นจุดอ้างอิงเชิงโครงสร้างสำหรับประเมินว่ากระบวนการล้างด้านอุปทานได้ดำเนินไปไกลแค่ไหนแล้ว

กรีนบุชเชส: ผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุด แต่มีอุปทานที่ซื้อขายในตลาดเสรีจำกัด

แม้ว่ากรีนบุชเชสจะผลิตลิเทียมสปอดูมีนเข้มข้นในปริมาณมาก แต่วัตถุดิบส่วนน้อยนั้นเข้าสู่ตลาดซื้อขายทันทีแบบเปิดโดยตรง

เหมืองนี้ดำเนินการโดย Talison Lithium โดย Talison มีเจ้าของคือ Tianqi Lithium Energy Australia หรือ TLEA และ Albemarle ในทางกลับกัน TLEA ถือหุ้นร่วมกันโดย Tianqi Lithium และ IGO หัวแร่เข้มข้นของกรีนบุชเชสถูกกระจายผ่านข้อตกลงการรับซื้อผลผลิตของผู้ถือหุ้นเป็นหลัก และถูกส่งเข้าสู่ระบบการแปรรูปขั้นปลายน้ำของ Tianqi, Albemarle และพันธมิตรของแต่ละฝ่าย ภายใต้สภาวะปกติ วัตถุดิบนี้จะไม่ถูกขายเข้าสู่ตลาดเปิดโดยตรง

ดังนั้น กรีนบุชเชสจึงเป็นตัวอย่างที่มีประโยชน์ว่าทำไมอุปทานลิเทียมจึงควรได้รับการวิเคราะห์ผ่านหลายชั้นที่แตกต่างกัน:

ทรัพยากร
→ กำลังการผลิตออกแบบ
→ การผลิตจริง
→ ปริมาณที่ขายได้
→ ปริมาณสปอตที่ซื้อขายเสรี

Greenbushes เป็นหนึ่งในผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุดของโลกเมื่อวัดจากผลผลิตจริง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากหัวแร่ส่วนใหญ่ผูกมัดกับข้อตกลงรับซื้อของผู้ถือหุ้น ปริมาณที่สามารถซื้อขายในตลาดเสรีจึงยังค่อนข้างจำกัด

นี่หมายความว่า Greenbushes ส่งผลต่อราคาลิเทียมผ่านช่องทางอ้อมเป็นหลัก

ประการแรก Greenbushes กำหนดขนาดของส่วนที่มีต้นทุนต่ำที่สุดของอุปทานลิเทียมโลก และจึงมีบทบาทสำคัญในการกำหนดเส้นต้นทุนของลิเทียมเคมีคอล

ประการที่สอง ต้นทุนการดำเนินงาน กลไกราคารับซื้อตามข้อตกลง และตารางการขยายของ Greenbushes เป็นจุดอ้างอิงสำหรับการเจรจาสัญญาระยะยาวและการประเมินราคาในตลาดสปอดูมีน

ในทางตรงกันข้าม ราคาสปอตระยะสั้นมักได้รับอิทธิพลโดยตรงจากทรัพยากรส่วนเพิ่มที่ไม่ได้ถูกผูกมัดกับข้อตกลงผู้ถือหุ้นเต็มจำนวนและต้องหาผู้ซื้อในตลาดอย่างจริงจัง ซึ่งรวมถึงเหมืองบางแห่งในออสเตรเลีย แหล่งลิเทียมในแอฟริกา และสินค้าที่ถือโดยผู้ค้า

สิ่งนี้อธิบายความย้อนแย้งที่เห็นได้ชัด

กำลังการผลิตหัวแร่เพิ่มขึ้นอีก 500,000 ตันของ Greenbushes สามารถเปลี่ยนแปลงสมดุลอุปสงค์-อุปทานระยะกลางได้อย่างมาก แต่ผลกระทบทันทีต่อตลาดสปอตอาจมีจำกัด ในขณะเดียวกัน การปิดหรือเปิดเหมืองส่วนเพิ่มที่ผลิตเพียง 100,000–200,000 ตันต่อปีอาจส่งผลต่อราคาสปอตและความเชื่อมั่นของตลาดได้อย่างรวดเร็ว หากผลผลิตของเหมืองนั้นขายตามตลาด

การกำหนดราคาระยะสั้นไม่ได้ถูกกำหนดโดยผลผลิตรวมเพียงอย่างเดียว แต่ยังขึ้นอยู่กับปริมาณของวัสดุที่พร้อมสำหรับการเจรจาและซื้อขายทันที

ตรรกะเดียวกันนี้ใช้กับลิเทียมคาร์บอเนต ความยืดหยุ่นของราคาไม่ได้ขึ้นอยู่กับสินค้าคงคลังทั้งหมดเท่านั้น แต่ยังขึ้นอยู่กับปริมาณสินค้าคงคลังที่พร้อมหมุนเวียนอย่างแท้จริง

ผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุดไม่จำเป็นต้องมีอิทธิพลโดยตรงที่สุดต่อตลาดสปอต การกำหนดราคาส่วนเพิ่มระยะสั้นมักถูกขับเคลื่อนโดยทรัพยากรที่ซื้อขายได้ เจรจาต่อรองได้ และพร้อมส่งมอบทันที

อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงรับซื้อของผู้ถือหุ้นไม่ได้หมายความว่าวัสดุของ Greenbushes จะถูกแยกออกจากตลาดโดยสิ้นเชิง

หากโรงงานแปลงลิเทียมในระบบของ Tianqi หรือ Albemarle ลดอัตราการเดินเครื่อง หรือหากสินทรัพย์ปลายน้ำในการแปลงประสบปัญหาด้านการดำเนินงาน หัวแร่ส่วนที่ตั้งใจไว้สำหรับบริโภคภายในอาจกลับเข้าสู่ตลาดทางอ้อมผ่านการรับจ้างผลิต การขายต่อ หรือการปรับสินค้าคงคลัง

ปริมาณเหล่านี้แทบจะไม่ถูกบันทึกในสถิติสาธารณะ แต่สามารถส่งผลต่อสภาพคล่องที่แท้จริงของตลาดสปอดูมีน

การติดตามวัสดุนี้ต้องใช้ชุดตัวชี้วัดที่กว้างขึ้น รวมถึงอัตราการเดินเครื่องของโรงงานแปลงของผู้ถือหุ้น สินค้าคงคลังหัวแร่ ข้อตกลงการรับจ้างผลิต และกระแสการนำเข้า อุปทานสปอตเงาประเภทนี้สังเกตได้ยากกว่าผลผลิตเหมืองตามชื่อ แต่สามารถมีความสำคัญ ณ จุดเฉพาะในวงจร

SC6 และลิเทียมเคมีคอล: ทิศทางการส่งผ่านราคากลับทิศภายในหนึ่งปี

ความสัมพันธ์ระหว่างราคาสปอดูมีนเข้มข้นของออสเตรเลียและราคาลิเทียมเคมีคอลของจีนได้ครบรอบวงจรเต็มรูปแบบในปีที่ผ่านมา

ในช่วงครึ่งแรกของปี 2025 ราคาสปอดูมีนปรับลดตามราคาลิเทียมเคมีคอล

ผู้ผลิตเหมืองในออสเตรเลียลดต้นทุนลงอย่างมากในไตรมาสแรก แต่ส่วนใหญ่หลีกเลี่ยงการลดกำลังการผลิต บริษัทเหมืองยังคงเต็มใจส่งมอบวัสดุ และราคาหัวแร่ SC6 ลดลงมาอยู่ที่ประมาณ 620 ดอลลาร์สหรัฐต่อตัน ราคาหัวแร่ที่ลดลงจากนั้นได้เพิ่มแรงกดดันต่อราคาลิเทียมเคมีคอล ตอกย้ำวงจรขาลง

ในเวลานั้น คำถามสำคัญของตลาดนั้นตรงไปตรงมา:

ภาคเหมืองจะลดอุปทานในที่สุดเมื่อใด

ทิศทางการส่งผ่านกลับทิศในช่วงปลายไตรมาสที่สาม

การประกาศว่าใบอนุญาตเหมือง 27 แห่งในอี๋ชุนอาจถูกเพิกถอน ประกอบกับการระงับเหมือง Jianxiawo ทำให้ความคาดหวังด้านอุปทานลิเทียมในประเทศจีนตึงตัว ราคาลิเทียมเคมีคอลขยับก่อน จากนั้นราคา SC6 จึงตาม โดยมีความยืดหยุ่นสูงกว่า ภายในเดือนธันวาคม ราคาเฉลี่ยรายเดือนฟื้นตัวขึ้นมาอยู่ที่ประมาณ 1,300 ดอลลาร์สหรัฐต่อตัน

กลไกราคาแบบสูตรที่เชื่อมโยงกับราคาลิเทียมเคมีคอลช่วยให้บริษัทเหมืองเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ส่วนใหญ่ในช่วงขาขึ้น ในขณะที่ผู้แปลงจีนเห็นกำไรจากการแปรรูปถูกบีบ

ในเวลาเดียวกัน การปรับลดมูลค่าและปรับแผนขยายโครงการลิเทียมไฮดรอกไซด์ Kwinana เน้นย้ำถึงความท้าทายที่การแปลงปลายน้ำของออสเตรเลียกำลังเผชิญ โครงการประสบปัญหาในการควบคุมต้นทุน การเร่งการผลิต และเสถียรภาพการดำเนินงาน โรงกลั่นลิเทียมไฮดรอกไซด์ Kwinana ของ TLEA ถูกปรับลดมูลค่าทั้งหมดในช่วงกลางปี 2025 สายการผลิตที่สองถูกระงับ และ IGO ระบุชัดเจนว่าจะให้ความสำคัญกับเหมืองก่อน

พัฒนาการเหล่านี้ตอกย้ำบทบาทของออสเตรเลียในฐานะผู้จัดหาสปอดูมีนเข้มข้นมากกว่าการเป็นศูนย์กลางการแปลงลิเทียมเคมีคอลขนาดใหญ่

ด้วยเหตุนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างราคา SC6 และราคาลิเทียมเคมีคอลของจีนจึงมีแนวโน้มยังคงแข็งแกร่ง อย่างไรก็ตาม ความเร็วและขนาดของการส่งผ่านจะยังคงขึ้นอยู่กับสินค้าคงคลัง สูตรสัญญา รอบการขนส่ง และอัตราการเดินเครื่องของผู้แปลง

หนึ่งในตัวชี้วัดที่มีประโยชน์ที่สุดคือส่วนต่างการแปลงโดยนัยระหว่างราคาสปอตของหัวแร่ SC6 กับราคาลิเทียมเคมีคอล

เมื่อส่วนต่างการแปลงโดยนัยกลายเป็นลบ ผู้แปลงจีนที่ซื้อหัวแร่จากบุคคลที่สามจะขาดทุนเงินสดจากการผลิตส่วนเพิ่ม

จากนั้นตลาดจำเป็นต้องปรับสมดุลผ่านอย่างน้อยหนึ่งในสามช่องทาง:

• ราคาสปอดูมีนเข้มข้นลดลง;

• ราคาลิเทียมเคมีคอลสูงขึ้น;

• ผู้แปลงลดอัตราการเดินเครื่อง

ตัวชี้วัดนี้เป็นวิธีที่มีประโยชน์ในการตัดสินว่าอำนาจต่อรองในปัจจุบันอยู่กับภาคเหมืองหรือภาคแปลง

การเปิดเหมืองออสเตรเลียอีกครั้ง: ราคาลิเทียมพัฒนาขีดจำกัดบน

ประเด็นหลักของเหมืองลิเทียมออสเตรเลียในปี 2024 และ 2025 คือการปรับฐานในฝั่งอุปทาน

ในปี 2026 ประเด็นได้เปลี่ยนไปสู่การเปิดดำเนินการอีกครั้ง

ในขณะที่ราคาลิเทียมฟื้นตัวในช่วงครึ่งแรกของปี และฟิวเจอร์สขึ้นไปแตะ 200,000 หยวนต่อตันชั่วครู่ เกิดการตัดสินใจเปิดดำเนินการต่อเนื่องตลอดเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน

เมื่อนำมารวมกัน กรณีเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าเกณฑ์ที่แท้จริงสำหรับการเปิดเหมืองอีกครั้งซับซ้อนกว่าการเปรียบเทียบราคาลิเทียมกับต้นทุนเงินสดอย่างง่าย

Bald Hill เปลี่ยนจากการประกาศเปิดใหม่ไปสู่การผลิตหัวแร่ครั้งแรกที่คาดหมายภายในเวลาประมาณสองเดือน เหมืองยังคงอยู่ในสถานะดูแลรักษาพร้อมผลิต และ Mineral Resources มีแพลตฟอร์มบริการเหมืองของตนเอง ทำให้สามารถระดมทรัพยากรการทำเหมือง การบด และการขนส่งภายในองค์กรโดยไม่ต้องพึ่งพาผู้รับเหมาภายนอกมากนัก

สินทรัพย์ประเภทนี้เป็นส่วนของอุปทานที่ตอบสนองเร็วที่สุดเมื่อราคาฟื้นตัว

Finniss เป็นกรณีที่แตกต่าง

โครงการแรกแปลงสินค้าคงคลังเป็นเงินสดผ่าน Glencore เพื่อปรับปรุงสภาพคล่อง จากนั้นจึงรวบรวมแพ็กเกจทางการเงินที่เกี่ยวข้องกับหนี้แปลงสภาพ การกู้ยืมเพิ่มเติม และการออกหุ้น ก่อนที่จะถึงการตัดสินใจลงทุนขั้นสุดท้าย

สำหรับผู้ผลิตเหมืองที่มีงบดุลอ่อนแอกว่า การเปิดอีกครั้งไม่ใช่แค่การตัดสินใจด้านปฏิบัติการ แต่เป็นเหตุการณ์ทางการเงิน

วงจรราคาต่ำไม่ได้ทำลายฐานทรัพยากร แต่ทำลายความสามารถในการจัดหาเงินทุนเพื่อการผลิต

ผลกระทบต่อตลาดของคลื่นการเปิดเหมืองอีกครั้งปรากฏให้เห็นแล้ว

ฟิวเจอร์สลิเทียมคาร์บอเนตขึ้นแตะระดับสูงสุดในรอบสองปีที่ 200,500 หยวนต่อตันในวันที่ 13 พฤษภาคม ก่อนปรับลดลงมาอยู่ที่ประมาณ 160,000–170,000 หยวนต่อตันในเดือนมิถุนายน สาเหตุหนึ่งที่ราคาถอยกลับคือตลาดเริ่มรับรู้ถึงการกลับมาของอุปทานที่ไม่ได้ใช้งาน

กลไกนั้นตรงไปตรงมา:

ราคาเพิ่มขึ้น
→ กำลังการผลิตที่ไม่ได้ใช้งานเริ่มกลับมา
→ อุปทานที่คาดการณ์เพิ่มขึ้น
→ ราคาเผชิญแรงกดดัน

รายชื่อเหมืองออสเตรเลียที่ถูกระงับ ซึ่งเคยจัดอันดับตามเศรษฐศาสตร์การเริ่มเดินเครื่องใหม่และเวลาตอบสนอง กลายเป็นเส้นอุปทานขาขึ้นสำหรับราคาลิเทียมได้อย่างแท้จริง

เหตุเพลิงไหม้ที่ CGP3 และคลื่นการกลับมาผลิตใหม่แสดงถึงสองด้านของตลาดเดียวกัน

ที่ปลายต้นทุนต่ำของเส้นโค้ง อุปทานส่วนเพิ่มจาก Greenbushes ประสบปัญหาการหยุดชะงักในการดำเนินงาน ก่อให้เกิดสัญญาณขาขึ้น

ที่ปลายต้นทุนสูงกว่า สินทรัพย์ที่ไม่ได้ใช้งานกำลังกลับมาผลิตอีกครั้ง ก่อให้เกิดสัญญาณขาลง

จากมุมมองทรัพยากร ราคาลิเทียมในปี 2026 กำลังค้นหาจุดสมดุลระหว่างแรงทั้งสองนี้

ราคาลิเทียมในปี 2026 อาจผันผวนมากขึ้น แต่แนวโน้มทางเดียวอาจสั้นลง

เมื่อราคาปรับตัวสูงขึ้น ปัจจัยที่จำกัดขาขึ้นในที่สุดคือความเร็วที่กำลังการผลิตที่ไม่ได้ใช้งานกลับเข้าสู่ตลาด

Bald Hill, Finniss และ Ngungaju เป็นตัวแทนของกลุ่มสินทรัพย์ที่ถูกระงับหรือสำรองไว้ซึ่งสามารถตอบสนองได้เมื่อราคาลิเทียมเคลื่อนไหวสูงกว่าระดับต้นทุนเงินสดอย่างเพียงพอและคงอยู่เช่นนั้นนานพอ

อย่างไรก็ตาม อุปทานจากการกลับมาเดินเครื่องไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นทันที

นับจากช่วงเวลาที่ประกาศเริ่มเดินเครื่องใหม่ บริษัทต่างๆ จำเป็นต้องระดมบุคลากรกลับมา ตรวจสอบอุปกรณ์ กลับมาทำเหมืองและกระบวนการผลิต สร้างสินค้าคงคลังหัวแร่ และจัดการขนส่ง สินแร่อาจเข้าสู่ตลาดภายในสองเดือนหรืออาจใช้เวลาหลายไตรมาส ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสินทรัพย์

ความล่าช้านี้สร้างช่วงโอกาสที่การหยุดชะงักของอุปทานสามารถผลักดันราคาให้สูงขึ้นได้

การระงับเหมือง Jianxiawo และเหตุเพลิงไหม้ CGP3 ที่ Greenbushes มีความสำคัญไม่ใช่เพราะทรัพยากรลิเทียมของโลกหายากขึ้นในทันที แต่เป็นเพราะอุปทานที่พร้อมใช้งานในระยะสั้นตึงตัวขึ้นขณะที่กำลังการผลิตที่ไม่ได้ใช้งานยังกลับมาไม่เต็มที่

เมื่อเทียบกับวัฏจักรก่อนหน้า ช่วงเวลาความเสี่ยงพรีเมียมนี้ดูจะสั้นลง

เหมืองจำนวนมากขึ้นถูกนำไปดูแลและบำรุงรักษาแทนที่จะปิดถาวร บริษัทบริการด้านเหมือง ผู้ค้า และลูกค้าปลายน้ำก็เข้ามามีส่วนร่วมมากขึ้นในการจัดหาเงินทุนสำหรับการเริ่มเดินเครื่องใหม่และข้อตกลงการรับซื้อ เมื่อราคากลับขึ้นไปเหนือระดับคุ้มทุนที่เกี่ยวข้อง สินทรัพย์ที่ไม่ได้ใช้งานบางส่วนสามารถกลับมาได้เร็วขึ้น

นี่ไม่ได้หมายความว่าราคาลิเทียมจะมีเสถียรภาพมากขึ้น

การหยุดชะงักของอุปทานยังสามารถกระตุ้นให้ราคาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วได้ อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาและขนาดของการปรับตัวขึ้นทางเดียวมีแนวโน้มที่จะเผชิญข้อจำกัดที่แข็งแกร่งขึ้นจากความคาดหวังการกลับมาเดินเครื่องใหม่

ราคาอาจผันผวนมากขึ้นในระยะสั้น แต่แนวโน้มด้านเดียวที่ยั่งยืนอาจสั้นลง

บทสรุป

เหมืองลิเทียมในออสเตรเลียมีอิทธิพลต่อราคาลิเทียมผ่านหลายช่องทางที่ชัดเจน

Greenbushes เป็นจุดอ้างอิงเชิงโครงสร้างที่ด้านล่างของเส้นโค้งต้นทุนลิเทียมจากหินแข็ง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากผลผลิตส่วนใหญ่ถูกดูดซับผ่านข้อตกลงการรับซื้อของผู้ถือหุ้น จึงไม่ได้กำหนดราคาตลาดทันทีระยะสั้นโดยตรง

ความตึงตัวในตลาดทันทีได้รับอิทธิพลโดยตรงมากกว่าจากอุปทานที่ขายได้ส่วนเพิ่ม: เหมืองออสเตรเลีย ทรัพยากรแอฟริกา และสินค้าคงคลังที่ถือโดยผู้ค้าซึ่งพร้อมสำหรับการเจรจาและทำธุรกรรมทันที

เมื่อราคาลิเทียมปรับตัวสูงขึ้น ความเร็วที่สินทรัพย์ที่ถูกระงับกลับมาดำเนินการได้จะกลายเป็นข้อจำกัดหลักต่อระยะเวลาของการปรับตัวขึ้น

กรอบแนวคิดนี้จึงสามารถสรุปได้เป็นสามบรรทัด:

เหมืองต้นทุนต่ำเป็นจุดอ้างอิงเชิงโครงสร้างสำหรับจุดต่ำสุดของวัฏจักร
ปริมาณอุปทานที่ซื้อขายอย่างเสรีกำหนดภาวะตึงตัวของตลาดสปอตในระยะสั้น
ความเร็วในการกลับมาเดินเครื่องของเหมืองกำหนดว่ารอบขาขึ้นจะยืดยาวเพียงใด

เหตุไฟไหม้ CGP3 และคลื่นการกลับมาเดินเครื่องตั้งอยู่ตรงข้ามกันในกรอบแนวคิดนี้

เหตุการณ์หนึ่งแสดงถึงการหยุดชะงักของอุปทานส่วนเพิ่มต้นทุนต่ำ

อีกเหตุการณ์หนึ่งแสดงถึงการกลับมาของกำลังการผลิตส่วนเกินต้นทุนสูง

ราคาลิเธียมในปี 2026 จะยังคงแสวงหาจุดสมดุลระหว่างสองแรงผลักนี้ต่อไป

เลสลีย์ หยาง
นักวิเคราะห์อาวุโสด้านพลังงานใหม่, SMM

yangle@smm.cn